از کوه گرفتنت چه خیزد

تا هندوستان به یاد نارد

جانی و عزیزتر ز جانی

در خانه بمان که خان و مانی

جز آب که آن ز روی ریزد

هم سنگ درین رهست و هم چاه

می دار ز هر دو چشم بر راه