جز آب که آن ز روی ریزد

جانی و عزیزتر ز جانی

در خانه بمان که خان و مانی

از کوه گرفتنت چه خیزد

هم سنگ درین رهست و هم چاه

می دار ز هر دو چشم بر راه

مستیز که شحنه در کمین است