چون چشمه بمانده چشم بر راه

با حلقه گوش خویش می ساخت

وان حلقه به گوش کس نینداخت

در جستن نور چشمه ماه

تا خود که بدو پیامی آرد

زآرام دلش سلامی آرد

بادی که ز نجد بردمیدی