بر خود غزلی روانه می دید

وابری که از آن طرف گشادی

جز آب لطف بدو ندادی

هرجا که ز کنج خانه می دید

هر طفل که آمدی ز بازار

بیتی گفتی نشانده بر کار

هرکس که گذشت زیر بامش