خون از رگ ارغوان گشاده

نرگس ز دماغ آتشین تاب

چون تب زدگان بجسته از خواب

خورشید ز قطره های باده

زان چشمه سیم کز سمن رست

نسرین ورقی که داشت می شست

گل دیده ببوس باز می کرد