تا گردن آهوان شد آزاد

مجنون به جواب آن تهی دست

از مرکب خود سبک فروجست

آهو تک خویش را بدو داد

او ماند و یکی دو آهوی خرد

صیاد برفت و بارگی برد

می داد ز دوستی نه زافسوس