کازاد شوم ز بند و از چاه

سر می زد بر زمین و می گفت

کی من ز تو طاق و با غمت جفت

مجرم تر از آن شدم درین راه

اینک سروپای هر دو در بند

گشتم به عقوبت تو خرسند

گر زانکه نموده ام گناهی