می بود چو مراغ پر شکسته

دید آینه ای بدان دوروئی

اندک تر از آنچه بود غم خورد

کم مایه از آنچه کرد کم کرد

زان ضربه که خورد سرشکسته

از جزع پر آب لعل می سفت

بر عهد شکسته بیت می گفت