دید آینه ای بدان دوروئی

گر بی تو هزار سال باشد

بر خوردن از او محال باشد

مجنون که در آن دروغگوئی

اندک تر از آنچه بود غم خورد

کم مایه از آنچه کرد کم کرد

می بود چو مراغ پر شکسته