بر خوردن از او محال باشد

سالیست که شد عروس و بیشست

با مهر تو و به مهر خویشست

گر بی تو هزار سال باشد

مجنون که در آن دروغگوئی

دید آینه ای بدان دوروئی

اندک تر از آنچه بود غم خورد