گر بی تو هزار سال باشد

صد بار نیاورد ترا یاد

سالیست که شد عروس و بیشست

با مهر تو و به مهر خویشست

بر خوردن از او محال باشد

مجنون که در آن دروغگوئی

دید آینه ای بدان دوروئی