آن روی نه کاشنات خوانم

رنجیده شوم گر از تو رنجم

غم در دل من چنان نشاندی

کازرم در آن میان نماندی

وان دل نه که بی وفات دانم

عاجز شده ام ز خوی خامت

تا خود چه توان نهاد نامت