عاجز شده ام ز خوی خامت

کازرم در آن میان نماندی

آن روی نه کاشنات خوانم

وان دل نه که بی وفات دانم

تا خود چه توان نهاد نامت

با اینهمه جورها که رانی

هم قوت جسم و قوت جانی