کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 122

آخر نفسی تواند آراست

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 119

    خوش باش به عشوه گرچه بادست

    #
  2. 120

    بس عاقل کو به عشوه شادست

    #
  3. 121

    گر عشوه بود دروغ و گر راست

    #
  4. 122

    آخر نفسی تواند آراست

    انتخاب‌شده
  5. 123

    به گر نفسیت خوش برآید

    #
  6. 124

    تا خود نفس دگر چه زاید

    #
  7. 125

    هر خوشدلیی که آن نه حالیست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 122 از «بخش ۳۰ - رفتن پدر مجنون به دیدن فرزند» است.