کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 124

تا خود نفس دگر چه زاید

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 121

    گر عشوه بود دروغ و گر راست

    #
  2. 122

    آخر نفسی تواند آراست

    #
  3. 123

    به گر نفسیت خوش برآید

    #
  4. 124

    تا خود نفس دگر چه زاید

    انتخاب‌شده
  5. 125

    هر خوشدلیی که آن نه حالیست

    #
  6. 126

    از تکیه اعتماد خالیست

    #
  7. 127

    بس گندم کان ذخیره کردند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 124 از «بخش ۳۰ - رفتن پدر مجنون به دیدن فرزند» است.