بس گندم کان ذخیره کردند

تا خود نفس دگر چه زاید

هر خوشدلیی که آن نه حالیست

از تکیه اعتماد خالیست

زان جو که زدند جو نخوردند

امروز که روز عمر برجاست

می باید کرد کار خود راست