عذر تو جهان کجا پذیرد

امروز که روز عمر برجاست

می باید کرد کار خود راست

فردا که اجل عنان بگیرد

شربت نه ز خاص خویشت آرند

هم پرده توبه پیشت آرند

آن پوشد زن که رشته باشد