آن پوشد زن که رشته باشد

عذر تو جهان کجا پذیرد

شربت نه ز خاص خویشت آرند

هم پرده توبه پیشت آرند

مرد آن درود که کشته باشد

امروز بخور جهد می سوز

تا بوی خوشیت باشد آنروز