خوش زی تو که من ورق نوشتم

این هم ز قضای آسمانیست

نزدیک رسید کار می ساز

با گردش روزگار می ساز

می خور تو که من خراب گشتم

من می گذرم تو در امان باش

غم کشت مرا تو شادمان باش