غم کشت مرا تو شادمان باش

خوش زی تو که من ورق نوشتم

می خور تو که من خراب گشتم

من می گذرم تو در امان باش

افتاد بر آفتاب گردم

نزدیک شد آفتاب زردم

روزم به شب آمد ای سحرهان