دانم پدری تو من غلامت

کان خود سخنی بود فراموش

گر زآنچه رود در این زمانم

پرسی که چه می کنی ندانم

واگاه نیم که چیست نامت

تنها نه پدر ز یاد من رفت

خود یاد من از نهاد من رفت