کز وحش به وحش می توان رست

در موکب آن جریده رانان

می رفت چو با گله شبانان

با وحش چو وحش گشته هم دست

مردم به تعجب از حسابش

وز رفتن وحش در رکابش

هرجا که هوس رسیده ای بود