چون با تو به هم نمی توان زیست

اما نکند ترنج بوئی

می خواستمی کزین جهانم

باشد چو توئی هم آشیانم

زینسان که منم گناه من چیست

آن دل که رضای تو نجوید

به گر به قضای بد بموید