پروانه تو مباد بی نور

دز بانوی من ز دز گشاده

دزبان وی از دز اوفتاده

گر من شدم از چراغ تو دور

گر کشت مرام غم ملامت

باد ابن سلام را سلامت

ای نیک و بد مزاجم از تو