خود را مگر از ضعیف رائی

واگه نه که جان سپردنی هست

تا کی به خودت غرور باشد

مرگ تو ز برگ دور باشد

سنجیده نه ای که تا کجائی

هر ذره که در مسام ارضی است

او را بر خویش طول و عرضی است