خلق از پی لعل می کند کان

مجنون ببر تو همچنانست

بلبل ز هوای گل به گرد است

مجنون ز فراق تو به درد است

مجنون ز پی تو می کند جان

یارب چه خوش اتفاق باشد

گر با منت اشتیاق باشد