یارب چه خوش اتفاق باشد

مجنون ز فراق تو به درد است

خلق از پی لعل می کند کان

مجنون ز پی تو می کند جان

گر با منت اشتیاق باشد

مهتاب شبی چو روز روشن

تنها من و تو میان گلشن