مهتاب شبی چو روز روشن

مجنون ز پی تو می کند جان

یارب چه خوش اتفاق باشد

گر با منت اشتیاق باشد

تنها من و تو میان گلشن

من با تو نشسته گوش در گوش

با من تو کشیده نوش در نوش