گرچه گهری گرانبها بود

رنج خود و گنج دیگران بود

گنجی که کشیده بود ماری

از حلقه به گرد او حصاری

چون مه به دهان اژدها بود

می زیست در آن شکنجه تنگ

چون دانه لعل در دل سنگ