حرفی ز وفا نماند باقی

در رقص رحیل ناقه می راند

بر حسب فراق بیت می خواند

در گفتن حالت فراقی

می داد به گریه ریگ را رنگ

می زد سری از دریغ بر سنگ

بر رهگذری نماند خاری