در گل شوره دانه افشانی

می زنند از خزینه بخشی لاف

دانه در خاک شور می ریزند

سرمه در چشم کور می بیزند

بر نیارد مگر پشیمانی

در زمینی درخت باید کشت

کاورد میوه ای چو باغ بهشت