با خیالش خیال می بازد

آفتاب ار توان بر آب زدن

آب نتوان بر آفتاب زدن

چشم با چشمه گر نمی سازد

چیست کان نیست در خزینه شاه

به جز این نقد نو رسیده ز راه

دستگاهیش ده به سم سمند