چیست کان نیست در خزینه شاه

آب نتوان بر آفتاب زدن

چشم با چشمه گر نمی سازد

با خیالش خیال می بازد

به جز این نقد نو رسیده ز راه

دستگاهیش ده به سم سمند

تا شود پایگاهش از تو بلند