کان بنا برکشید صد گز بیش

آتش انگیخت خود به دود افتاد

دیر بر بام رفت و زود افتاد

بی خبر بود از اوفتادن خویش

گر ز گور خودش خبر بودی

یک به دست از سه گز نیفزودی

تخت پایه چنان توان بر برد