بندیی را ز بند بگشادی

چون که داغ ملک بر او دیدی

گرد آزار او نگردیدی

بوسه بر داغگاه او دادی

ما که با داغ نام سلطانیم

ختلی آن به که خوش ترک رانیم

آنچنان گورخان به کوه و به راغ