ما که با داغ نام سلطانیم

گرد آزار او نگردیدی

بوسه بر داغگاه او دادی

بندیی را ز بند بگشادی

ختلی آن به که خوش ترک رانیم

آنچنان گورخان به کوه و به راغ

گور که داغ دید رست ز داغ