و ایدر آوردنم چه تدبیر است

غم گور از نشاط گورش برد

دست برران نهاد و پای فشرد

در تعجب که این چه نخجیر است

شد یقینش که گور غمدیده

هست ازان اژدها ستمدیده

خواند شه را که دادگر داند