فرخ آن شه که او به نعمت و ناز

کز دیار تو مرگ باشد دور

از بزرگان ملک او تا خرد

کس شنیدم که چارسال نمرد

مرگ را داشت از رعیت باز

هرکه میزاد در جهان میزیست

دخل بی خرج شد ازین به چیست