از خلایق که گشته بود انبوه

مرگ را داشت از رعیت باز

هرکه میزاد در جهان میزیست

دخل بی خرج شد ازین به چیست

بی عمارت نه دشت ماند و نه کوه

از صفاهان شنیده ام تا ری

خانه بر خانه شد تنیده چونی