زیرکان راه عیش می رفتند

پخته گشته در آتش زنده

مغزها در سماع گرم شده

دل ز گرمی چو موم نرم شده

نکته های لطیف می گفتند

هر گرانمایه ای ز مایه خویش

گفت حرفی به قدر پایه خویش