ابری آمد چو ابر نیسانی

زهره صبح چون شکوفه شکافت

بادی آمد ز ره فشاند غبار

بادی آسوده تر ز باد بهار

کرد بر سبزها در افشانی

راه چون رفته گشت و نم زده شد

همه راه از بتان چو بتکده شد