هر ترانه ترانه ای می گفت

مطرب آمد روانه شد ساقی

شد طرب را بهانه در باقی

هر نسفته دری دری می سفت

رقص میدان گشاد و دایره بست

پر در آمد به پای و پویه به دست

شمع را ساختند بر سر جای