رقص میدان گشاد و دایره بست

شد طرب را بهانه در باقی

هر نسفته دری دری می سفت

هر ترانه ترانه ای می گفت

پر در آمد به پای و پویه به دست

شمع را ساختند بر سر جای

و ایستادند همچو شمع به پای