بیش از این رنگ آسمان متراش

خونم اندر جگر به جوش آمد

ماه را بانگ خون به گوش آمد

گفت امشب به بوسه قانع باش

هرچه زین بگذرد روا نبود

دوست آن به که بی وفا نبود

تا بود در تو ساکنی بر جای