از سر عشوه باده می خوردم

کردم آهستگی و دمسازی

دل نهادم به بوسه چو شکر

روزه بستم به روزهای دگر

بر سر تابه صبر می کردم

باز تب کرده را در آمد تاب

رغبتم تازه شد به بوس و شراب