بوسه زد دستم آن ستیزه حور

سخت می گشت و سست می بودم

چون چنان دید ماه زیبا چهر

دست بر دست من نهاد به مهر

تا ز گنجینه دست کردم دور

گفت بر گنج بسته دست میاز

کز غرض کوتهست دست دراز