گفت بر گنج بسته دست میاز

دست بر دست من نهاد به مهر

بوسه زد دستم آن ستیزه حور

تا ز گنجینه دست کردم دور

کز غرض کوتهست دست دراز

مهر برداشتن ز کان نتوان

کان به مهر است چون توان نتوان