زنده با سوز و مرده هست به داغ

شمع وار امشبی برافروزم

کز غمت چون چراغ می سوزم

سوز تو زنده دادم چو چراغ

آفتاب ار بگردد از سر سوز

تنگ روزی شود ز تنگی روز

این نه کامست کز تو می جویم