گرچه زان ترک دید عیاری

به افسونگر نگر چه فسون کرد

تا چنان شد به چشم شاه عزیز

که شد از دوستی غلام کنیز

همچنان کرد خویشتن داری

تا شبی فرصت آنچنان افتاد

کاتشی در دو مهربان افتاد