بشر چون خوبی و جمالش دید

مال دارم بسی جمال اینست

وانگهی برقع از قمر برداشت

مهر خشک از عقیق تر برداشت

فتنه چشم و سحر خالش دید

آن پری چهره بود کاول روز

دیده بودش چنان جهان افروز